
درد دنبالچه در زنان یکی از مشکلات شایع ناحیه لگن است که می تواند به دلایل مختلفی مانند نشستن طولانی مدت، بارداری یا زایمان ایجاد شود. این درد ممکن است به صورت حاد یا مزمن بروز کند و در برخی موارد با علائم دیگری همراه باشد. تشخیص دقیق علت درد دنبالچه در خانمها نیازمند بررسی پزشکی است، زیرا بی توجهی به آن می تواند باعث تشدید مشکل شود. در ادامه به بررسی روش های درمان، علت ها و علائم درد دنبالچه در زنان می پردازیم.

برای پایان دادن به درد دنبالچه و بازگرداندن راحتی در زندگی روزمره، همین امروز به کلینیک درد دکتر نقره کار، فوق تخصص درد مراجعه کنید و از روش های کم تهاجمی، ایمن و تخصصی برای تسکین سریع و مؤثر درد بهره مند شوید. برای اطلاعات بیشتر با شماره تلفن 02188670088 تماس بگیرید یا از نوبت دهی اینترنتی دکتر نقره کار استفاده کنید.
درد دنبالچه در زنان معمولاً به دلیل فشار مداوم، تغییرات هورمونی یا اختلالات عضلانی و اسکلتی ناحیه لگن ایجاد می شود. از شایع ترین علل درد دنبالچه در خانمها می توان به موارد زیر اشاره کرد:
علت درد دنبالچه در خانمها هنگام نشستن این است که نشستن طولانی روی صندلی های سفت یا در وضعیت نامناسب باعث افزایش فشار مستقیم بر استخوان دنبالچه می شود. این فشار مداوم می تواند منجر به التهاب بافت های اطراف دنبالچه و بروز درد، به ویژه هنگام نشستن یا برخاستن شود که در زنان شیوع بیشتری دارد.
در دوران بارداری به دلیل افزایش وزن جنین و تغییر مرکز ثقل بدن، فشار بیشتری به لگن و دنبالچه وارد می شود. همچنین در زایمان طبیعی، کشیدگی بیش از حد رباط ها و عضلات لگن یا فشار سر جنین می تواند علت درد دنبالچه در بارداری باشد.
زمین خوردن روی نشیمن گاه، تصادف یا ضربات ورزشی می تواند موجب کبودی، التهاب یا حتی جابجایی جزئی استخوان دنبالچه شود. این آسیب ها اغلب عامل درد حاد هستند و در صورت درمان نشدن ممکن است به درد مزمن تبدیل شوند.
مفصل ساکروایلیاک که محل اتصال ستون مهره ها به استخوان های لگن است، نقش مهمی در انتقال وزن بین ستون فقرات و لگن دارد. التهاب یا ناپایداری این مفصل، به ویژه در زنان باردار یا پس از زایمان، می تواند باعث درد منتشرشونده به دنبالچه و ناحیه پایین کمر شود. این درد دنبالچه در زنان بسیار به درد سیاتیک شبیه است و لازم است که از این مشکل افتراق داده شود. برخی از اصلی ترین علل ایجاد این درد عبارتند از:
این سندم به دنبال سفت شدن عضله ای به نام پیریفورمیس ایجاد می شود. با سفت شدن این عضله، عصب سیاتیک که در مجاورت آن قرار دارد، فشرده می شود؛ در نتیجه فرد دردی منتشره، از باسن به سمت کمر و پشت ران خود احساس می کند. علت قطعی این بیماری هنوز مشخص نشده است اما تعدادی از مهم ترین علل ایجاد آن عبارتند از:
عضلات کف لگن نقش حمایتی از اندام های لگنی را دارند. ضعف، گرفتگی یا عدم هماهنگی این عضلات می تواند باعث ایجاد درد مزمن در ناحیه دنبالچه شود و علت درد ساکروم در خانمهاباشد.
اضافه وزن باعث افزایش فشار مستقیم بر دنبالچه و درد نشیمنگاه در زنان هنگام نشستن می شود. در مقابل، کاهش وزن شدید باعث از بین رفتن لایه چربی محافظ اطراف دنبالچه شده و حساسیت این ناحیه را افزایش می دهد.
نوسانات هورمونی در دوران قاعدگی می تواند موجب شل شدن رباط های لگنی و افزایش حساسیت ناحیه دنبالچه ودلیل درد دنبالچه در زنان باشد. به همین دلیل برخی زنان در این دوران دچار تشدید درد دنبالچه می شوند.
برخی بیماری های رحم و لگن می توانند باعث درد ارجاعی به ناحیه دنبالچه شوند. اندومتریوز یکی از این بیماری هاست که درد لگنی مزمن ایجاد کرده و گاهی با درد دنبالچه همراه است.
آرتروز و التهاب مفاصل لگن و ستون فقرات یکی از علل مهم درد دنبالچه در زنان است که معمولاً به صورت تدریجی و مزمن ایجاد می شود. در این حالت، غضروف مفاصل به مرور زمان دچار فرسایش می شود و فاصله طبیعی بین سطوح مفصلی کاهش پیدا می کند. این تغییر باعث افزایش اصطکاک بین استخوان ها و تحریک اعصاب اطراف ناحیه لگن و دنبالچه می شود.
در زنان، عواملی مانند افزایش سن، تغییرات هورمونی به ویژه کاهش استروژن پس از یائسگی، بارداری های مکرر و فشارهای مداوم روی لگن می توانند روند آرتروز را تسریع کنند. همچنین التهاب مفاصل لگن یا مهره های انتهایی ستون فقرات (به خصوص ناحیه ساکروم و کوکسیژ) باعث می شود درد به صورت انتشاری به دنبالچه احساس شود.
از سوی دیگر، وضعیت های نادرست نشستن، ایستادن یا راه رفتن و ضعف عضلات اطراف لگن و کمر باعث می شود فشار غیرطبیعی به مفاصل وارد شود. این فشار مداوم، التهاب مفاصل و بافت های اطراف را تشدید کرده و در نهایت منجر به درد دنبالچه، به خصوص هنگام نشستن طولانی یا تغییر وضعیت بدن می شود.
به طور خلاصه، ترکیب فرسایش مفصلی، التهاب، تغییرات هورمونی و فشار مکانیکی روی لگن و ستون فقرات باعث می شود آرتروز و التهاب این نواحی به عنوان یکی از دلایل شایع درد دنبالچه در زنان شناخته شود.

آیا می دانید پی آر پی لگن چیست ، همچنین چه مزایای درمانی دارد و برای چه کسانی مناسب است؟ کلیک کنید تا جواب سوالات خود را بیابید.
تشخیص درد دنبالچه در زنان معمولاً با گرفتن شرح حال دقیق درباره شدت درد، زمان بروز و ارتباط آن با نشستن، بارداری یا ضربه آغاز می شود. سپس پزشک با معاینه فیزیکی لگن و دنبالچه محل درد را مشخص می کند و دامنه حرکتی بررسی می شود. در صورت نیاز، تصویربرداری با رادیوگرافی، MRI یا CT برای بررسی آسیب استخوانی، التهاب یا مشکلات بافت نرم انجام می گیرد. همچنین علل دیگر درد لگن و کمر مانند مشکلات ستون فقرات، مفصل خاجی لگنی یا بیماری های زنانۀ لگنی رد می شوند تا منشاء دقیق درد مشخص شود.
برای درد دنبالچه چه کنیم ؟ کاهش درد دنبالچه در زنان در خانه با رعایت چند روش ساده و مؤثر امکان پذیر است. ابتدا سعی کنید منشأ فشار روی دنبالچه را کاهش دهید و فعالیت هایی که باعث درد می شوند را اصلاح کنید.
اگر مدت زمان طولانی روی صندلی می نشینید، از بالش های دایره ای استفاده کنید. این نوع بالش فشار روی دنبالچه و ستون فقرات را کاهش داده و درد را کمتر می کند.
تمرینات ساده کششی و تقویت عضلات اطراف دنبالچه باعث می شود این ناحیه توان تحمل فشار بیشتری داشته باشد و درد کمتر احساس شود.
کیسه آب گرم یا پد حرارتی می تواند عضلات لگن و دنبالچه را شل کرده و درد را کاهش دهد، مشابه تأثیر آن در کاهش دردهای قاعدگی.
سعی کنید از خم شدن طولانی، نشستن روی سطوح سخت و ایستادن طولانی خودداری کنید. تغییر وضعیت منظم هنگام نشستن به کاهش فشار کمک می کند.
با رعایت این روش های ساده در خانه، می توان درد دنبالچه را کاهش داد و از تشدید آن جلوگیری کرد.
داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن برای کاهش التهاب اطراف دنبالچه و تسکین درد مفید هستند. در برخی موارد، داروهای موضعی یا پمادهای تسکین دهنده نیز استفاده می شوند.
تزریق کورتیکواستروئید یا لیدوکائین به ناحیه دنبالچه می تواند التهاب و درد را کاهش دهد. این تزریق معمولاً با کمک تصویربرداری مانند سونوگرافی انجام می شود و اثر آن می تواند از چند روز تا چند ماه ادامه داشته باشد.
فیزیوتراپی شامل تمرینات کششی و تقویت عضلات کف لگن، لگن و پایین کمر است. این تمرینات باعث افزایش تحمل فشار روی دنبالچه و کاهش درد می شوند. استفاده از اولتراسوند و ماساژ درمانی نیز در تسکین علائم مؤثر است.
برخی بیماران با درمان های دستی مانند جااندازی دنبالچه یا تکنیک های MEIN و کایروپراکتیک، کاهش درد قابل توجهی تجربه می کنند. این روش ها معمولاً توسط متخصصین طب فیزیکی انجام می شوند.
فوق تخصص درد می تواند با استفاده از بلوک عصبی موضعی یا رادیوفرکانسی، اعصاب ناحیه دنبالچه را هدف قرار دهد تا درد طولانی مدت کاهش یابد.
عمل جراحی برای برداشتن کامل یا بخشی از دنبالچه زمانی توصیه می شود که روش های غیرجراحی و اصلاح فعالیت ها مؤثر نبوده و درد شدید باشد. این عمل با موفقیت بالای ۶۰ تا ۹۰ درصد همراه است، اما فرآیند بهبودی پس از آن طولانی است و تنها در موارد خاص انجام می شود.
در صورتی که درد دنبالچه مزمن یاشدید شده و با روش های خانگی کنترل نمی شود، مراجعه به فوق تخصص درد توصیه می شود. فوق تخصص درد می تواند با روش های کم تهاجمی مانند تزریق موضعی دارو، بلوک عصبی یا PRP التهاب و درد را کاهش دهد و برنامه ای برای تمرینات تقویتی و فیزیوتراپی هدفمند ارائه کند تا فشار روی دنبالچه کمتر شود و کیفیت زندگی بیمار بهبود یابد.
علل شایع شامل فشار ناشی از نشستن طولانی، بارداری و زایمان، ضربه یا زمین خوردن، اختلالات مفصل خاجی لگنی، سندرم پیریفورمیس، ضعف عضلات کف لگن و تغییرات هورمونی است.
علائم معمول شامل درد هنگام نشستن یا لمس دنبالچه، کاهش دامنه حرکتی لگن، انتشار درد به پایین کمر و باسن، تشدید درد با یبوست یا تغییر وضعیت و محدودیت در فعالیت های روزانه است.
روش های خانگی شامل استفاده از بالش های دونات شکل، اصلاح وضعیت نشستن و فعالیت ها، انجام تمرینات کششی و تقویتی، استفاده از کیسه آب گرم یا کمپرس سرد و پیاده روی کوتاه روزانه است.
بله، اکثر موارد درد دنبالچه با روش های غیرتهاجمی مانند دارودرمانی، فیزیوتراپی، تمرینات تقویتی و تزریق های کم تهاجمی قابل کنترل هستند.
نسخه اصلی مطلب درد دنبالچه در زنان | علت، علائم و درمان درد دنبالچه خانمها را در سایت دکتر علی نقره کار بخوانید.
کاشت ابرو به روش FIT چیست و چگونه انجام می شود؟دکتر سهیلا طاهری [ متخصص پوست و مو ]
















